kazara

1 Zarf

Kaza sonucu, yanlışlıkla, bilmeden, kazaen

Cümle 1: Kazara çarptım herifçioğluna, koyduğu şeytan minarelerinin üstüne kıç üstü düşüverdi. - Sait Faik Abasıyanık

Rastgele, tesadüfen

Cümle 1: Köşkün kapısından kazara postacı geçse sapsarı kesilirdi. - Ö. Seyfettin Cümle 2: Tanıdıkları bir kadının başından kazara bir macera geçer. - Ö. Seyfettin